علی محمد کاردان مردی بود کاردان‏‏‏، معلمی هوشیار، پیری بیدار، انسانی پرکار وپربار،... او راه دانش را پیش گرفته بود و علمِ تربیت را برگزیده بود. ابتدا آموزش و پرورش را با فرزندان خود در خانه تجربه کرد و سپس در بیرون خانه با فرزندان میهن به کار برد. در خانه موفق شده بود و هنگامی رختِ دنیا از تن به در کرد که درختش به بار نشسته بود و سه شاخه ـ پسرِ سربلند بر آورده بود؛ البته به یاری و همدستی و عشق و وفاداری خانمی راست قامت و بلند همت که ندیده با او پیمان زندگی بسته بود و پای پیمانش ایستاده بود و شاخه های درخت زندگی را هرس کرده بود و آب داده بود... ادامه مطلب

راشل کوری، نه دانشمندی بزرگ بود، نه اندیشمندی بی مانند، او هرگز این شانس را نیافت که تحصیلات عالی خود را به پایان رساند و به شناختی عالمانه از انسان دست بیابد، اما او انسانی بود که بی هیچ دلیلی علمی، اما با هزاران دلیل انسانی، زندگی راحت و بی دغدغه خود را در کشوری ثروتمند و توسعه یافته ترک کرد و آن را در پر تنش ترین نقطه جهان به پایان رساند، انسانی که با همین حرکت خود نشان داد اندیشه و کنش انسانی پدیده ای پوچ نیست. هم از این رو راشل دائم باید به یادمان بیاورد علمی که اهدافی انسانی نداشته باشد، ارزش آموختن ندارد. شاید مفبد باشد سال تحصیلی را با چنین یادبودی آغاز کنیم. ... ادامه مطلب

امه سه زر(Aimé césaire)، شاعر، استاد دانشگاه، نویسنده و سیاستمدار فرانسوی که بیش از 56 سال شهردار فور دو فرانس(Fort-de-France) مرکز مارتینیک بود، دیروز پنجشنبه 29 فروردین 1387( 17 آوریل 2008) در همین شهر در سن 94 سالگی درگذشت. سه زر، عمر طولانی خود را تماما صرف مبارزه ای خستگی ناپذیر و قاطع با استعمار و به خصوص ایدئولوژی استعمار زدگی چه در نزد مردمان مستعمرات و چه در نزد نخبگانی که از استعمار به مثابه پدیده ای «در مجموع مثبت» دفاع می کردند، کرد. نوشته ها و سخنرانی ها و آثار بی شمار سه زر و فعالیت سیاسی همواره پایدار و به خصوص اخلاقی بودن و پایبند بودن وی به اصول مورد اعتقادش از وی چهره ای ملی و جهانی ساخته بود که یکی از بزرگترین افتخارات فرانسه در عرصه بین المللی به حساب می آمد. به همین دلیل نیز بلافاصه پس از انتشار خبر درگذشت وی، دولت فرانسه رسما اعلام کرد که مراسم به خاک سپاری وی در روز یکشنبه آینده در سطح ملی برگزار خواهد شد و سه روز عزای عمومی نیز در همین رابطه در فرانسه اعلام شد... ادامه مطلب

سهراب‌ در یک‌ روز آفتابی‌ پاییز 1307، حوالی‌ ظهر در محلة‌ دروازه‌ عطای‌ کاشان‌، در خانواده‌ای‌ اصیل‌ و فرهنگی‌ دیده‌ به‌ جهان‌ گشود. دوران‌ کودکی‌ را در باغ‌ اجدادیش‌ در کاشان‌ که‌ بسیار بزرگ‌ و پردار و درخت‌ بود گذراند. در شعر «صدای‌ پای‌ آب‌» که‌ به‌ انگیزة‌ مرگ‌ پدر و تسلّی‌ دادن‌ به‌ مادر سروده‌ است‌، به‌ بیان‌ حسب‌ حال‌ خود، با مروری‌ در ایام‌ و احلام‌ کودکی‌ و نوجوانی‌، و سپس‌ جوانی‌ می‌پردازد. او با مردم‌ زیسته‌ و درد آنها را از نزدیک‌ حسّ کرده‌ بود. به‌ انسانها عشق‌ می‌ورزید و پاکی‌ و صفای‌ وجودشان‌ را در می‌یافت‌ و تحسین‌ می‌کرد. روح‌ حساس‌ و لطیف‌ او در اشعار زیبایش‌ که‌ چون‌ آب‌ تروتازه‌ است‌ نمایان‌ می‌شود. شعرش‌ زنده‌ و پویاست‌ و طراوت‌ و تازگی‌ خاصی‌ سروده‌هایش‌ را از دیگران‌ متمایز می‌کند... ادامه مطلب

حسین کاظم زاده ایرانشهر، 20 دی ماه 1262 خورشیدی در تبریز به دنیا آمد، پیش از هفت سالگی پدر و مادر خود را از دست داد، پدرش حاج میرزا کاظم از پزشکان بنام دوره ی خود بود. حسین، پس از مرگ پدر، تحت پرورش برادر بزرگش که وی نیز پزشک بود، روزگار می گذراند.او خواندن و نوشتن فارسی را در مکتب آخوند ملانصیر می آموزد و آموزش های پسین تر را در مکتب حاج ملا علی واعظ و سپس مکتب رشدیه حاج میرزا احمد سوداگر می بیند، تا این که در تبریز، آموزشگاهی به سبک اروپایی، به کوشش میرزا حسین خان کمال، گشایش می یابد. در این آموزشگاه است که ایرانشهر برای نخستین بار به کار روزنامه نگاری می پردازد و دستیاری سردبیری ماهنامه کمال و همچنین اداره کتابخانه مدرسه به او واگذار می گردد... ادامه مطلب

آنتوان سوریوگین به سال 1840 میلادى برابر با سال 1256 ه'. ق در سفارت روسیه در تهران از یک پدر و مادر گرجى تبار زاده شد. سالهاى نخستین عمرش را در تهران گذراند. پدرش واسیلى مستشرق و دیپلمات سفارت روسیه تزارى در تهران بود. علاقه او به ایران در همین دوره پدید آمد و بعدها یکى از دوستداران و ستایشگران ایران و ایرانیان شد. او پس از مرگ پدرش که بر اثر حادثه‏اى در تهران رخ داد با خانواده‏ى خود به گرجستان بازگشت. در جوانى همراه با برادرانش امانوئل و کولیا نزد عکاس معروف روسى دیمترى ایوانویچ ژرماکوف در تفلیس عکاسى آموخت و بر آن شد تا به ایران بازگردد... ادامه مطلب

حمید مصدق در بهمن سال 1318 در شهرضا متولد شد. چند سال بعد به همراه خانواده‏اش به اصفهان منتقل شد. تحصیلات ابتدایى را در دبستان شمس و دوره متوسطه را در دبیرستان ادب گذراند. در دوره دبیرستان با نامدارانى چون منوچهر بدیعى، هوشنگ گلشیرى، محمد حقوقى و بهرام صادقى هم‏مدرسه بود و با آنان دوستى و آشنایى داشت. در سال 1339 وارد دانشکده حقوق دانشگاه تهران شد و در رشته بازرگانى درس خواند. سپس در مؤسسه تحقیقات اقتصادى دانشکده حقوق به کار پرداخت و همزمان با کار تحقیق، از سال 43 در رشته حقوق قضایى تحصیل کرد و بعد از آن هم فوق‏لیسانس اقتصاد گرفت. در سال 1350 در رشته فوق لیسانس حقوق ادارى از دانشگاه ملى فارغ‏التحصیل شد و در دانشکده علوم ارتباطات تهران و دانشگاه کرمان به تدریس پرداخت... ادامه مطلب

ویسلر در سال 18790 در وین (Wayne) در ایالت ایندیانا به دنیا آمد و در سال های 1887 تا 1892 معلم بود. او سپس در دانشگاه ایندیانا مدرک کارشناسی خود را گرفت و به عنوان مربی در رشته روان شناسی در دانشگاه اوهایو استخدام شد. ویسلر در سال 1899 کارشناسی ارشد خود را در دانشگاه ایندیانا اخذ کرد و سپس در دانشگاه کلمبیا برای دکترا ثبت نام کرد و استادیار شد. وی در سال 1901 مدرک خود را در رشته روان شناسی گرفت و در این هنگام بود که به کلاس های انسان شاسی فرانتس بوآس علاقمند شد... ادامه مطلب

رابرت ردفیلد انسان شناس آمریکای در شیکاگو به دنیا آمد و در همین شهر درگذشت. او پس از آن که در جنگ جهانی اول به عنوان راننده آمبولانس در فرانسه خدمت کرد، به تحصیل در رشته حفوق در دانشگاه شیکاگو پرداخت و از همین دانشگاه در سال 1921 فارغ التحصیل شد. ردفیلد به دنبال سفری به مکزیک و همچنین تشویق رابرت پارک ، جامعه شناس و پدر همسرش، حقوق را در سال 1923 رها کرد و به تحصیل انسان شناسی، باز هم در دانشگاه شیکاگو، روی آورد. ادامه مطلب

پل رادین، انسان شناس آمریکایی در سال 1883 در لودز(Lodz) لهستان به دنیا آمد و پدرش در این شهر یک خاخام یهود بود. او در سال 1859 در شهر نیویورک درگذشت. رادین در سن بسیار جوانی وارد ایالات متحده شد و ابتدا به تحصیلات تاریخ و علوم طبیعی پرداخت اما سپس انسان شناسی را از خلال تدریس بوآس و ساپیر کشف کرد. ادامه مطلب